De RISMAN-methode is een instrument voor het uitvoeren van een risico-analyse. In iedere projectfase vormt een risico-analyse de start van het risicomanagement-proces. Met behulp van de RISMAN-methode worden de risico's op een systematische wijze en vanuit verschillende invalshoeken inzichtelijk gemaakt en worden voor deze risico's beheersmaatregelen benoemd. Er kan zowel een kwalitatieve als kwantitatieve invulling worden gegeven aan de RISMAN-methode.

De RISMAN-methode bestaat uit vier stappen, die in de linker kantlijn zijn weergegeven.
Elke stap wordt op dit deel van de site uitvoerig beschreven. Ingegaan wordt op de verschillende activiteiten die verricht moeten worden om een analyse uit te voeren. Daarbij worden de ondersteundende hulpmiddelen en technieken beschreven. Ieder kan op basis van deze informatie een eigen invulling geven aan de risico-analyse.

Bij het uitvoeren van een RISMAN-analyse wordt gebruik gemaakt van een aantal hulpmiddelen zoals:

• een risicomatrix met behulp waarvan risico's op een systematische wijze geïdentificeerd kunnen worden
• diagrammen om de relaties en onderlinge beïnvloeding van de risico's inzichtelijk weer te geven
• rekenprogramma's om - indien gewenst - een kwantitatieve risicoanalyse uit te voeren en de haalbaarbaarheid (trefzekerheid) van de raming of planning te bepalen.

In 1995 is het boekje De RISMAN-methode, een instrument voor het risicomanagement van grote infrastructuurprojecten verschenen (zie afbeelding in de rechter kantlijn). Deze methode is vervolgens op een groot aantal projecten toegepast. Op basis van deze ervaring is de methode uitgebreid en aangepast. Er wordt bijvoorbeeld veel uitgebreider ingegaan op hulpmiddelen en technieken om invulling aan deze stappen te geven. Maar nog belangrijker is dat ook de stappen van de methode zijn aangepast. Een ieder die het stappenplan uit het RISMAN-boekje kent treft op deze site dus een ander plaatje van de methode aan.

De belangrijkste overweging om het oorspronkelijke stappenplan te wijzigen was te komen tot een meer neutrale weergave van de methode. Het oorspronkelijke stappenplan gaf teveel het beeld dat de RISMAN-methode alleen maar gebruikt kan worden voor het uitvoeren van een kwantitatieve risicoanalyse. Dit terwijl deze methode juist ook zeer gechikt is voor het uitvoeren van een kwalitatieve risicoanalyse. In de praktijk is zelfs gebleken dat er vaker een kwalitatieve risicoanalyse dan een kwantitatieve risicoanalyse wordt uitgevoerd.

De beide stappenplannen verhouden zich als volgt tot elkaar: